راهنمای کامل سگ اشپیتز: از معرفی نژاد تا نگهداری و قیمت در ایران

مقدمه: چرا سگ اشپیتز قلب‌ها را تسخیر می‌کند؟

سگ‌های اشپیتز با ظاهر فریبنده و شخصیت کاریزماتیک خود، به راحتی در دل هر دوستدار حیوانی جا باز می‌کنند. پوشش موی پف‌دار و باشکوه، سری شبیه به روباه، چشم‌های بادامی هوشیار و دمی پرپشت که با جسارت روی کمرشان حلقه می‌زند، ترکیبی از زیبایی و وقار را به نمایش می‌گذارد. این نژاد نه تنها در ایران بلکه در سراسر جهان طرفداران بی‌شماری دارد و اغلب به عنوان نمادی از یک سگ خانگی زیبا و باهوش شناخته می‌شود.  

اما جذابیت اشپیتزها فراتر از ظاهرشان است. در زیر این پوشش زیبا، قلبی سرشار از هوش، وفاداری و سرزندگی می‌تپد. آن‌ها همراهانی فداکار برای خانواده خود هستند و با انرژی بی‌پایانشان، شادی را به خانه می‌آورند. با این حال، انتخاب یک سگ اشپیتز تصمیمی است که نیازمند تحقیق و آگاهی کامل است. این مقاله از هاپومیو، جامع‌ترین و صادقانه‌ترین راهنمایی است که برای علاقه‌مندان به این نژاد در ایران تهیه شده است. هدف ما این است که با عبور از اطلاعات سطحی، شما را با تمام جنبه‌های زندگی با یک سگ اشپیتز آشنا کنیم؛ از انتخاب نوع مناسب گرفته تا درک نیازهای منحصر به فردشان، تا بتوانید با اطمینان کامل، این دوست پشمالو را به خانواده خود اضافه کنید. با هاپومیو همراه باشید.

اشپیتز فقط یک سگ نیست، یک خانواده باستانی است!

یکی از بزرگ‌ترین تصورات غلط در مورد سگ اشپیتز این است که آن را یک نژاد واحد بدانیم. در حقیقت، “اشپیتز” یک نژاد خاص نیست، بلکه نام یک گروه یا خانواده بزرگ از سگ‌هاست که ویژگی‌های مشترکی دارند. درک این موضوع، اولین قدم برای شناخت صحیح این سگ‌های فوق‌العاده است. سگ‌های نوع اشپیتز معمولاً با مشخصات ظاهری خاصی شناخته می‌شوند: گوش‌های سیخ و مثلثی، چشم‌های بادامی شکل، پوزه‌ی نوک‌تیز، پوشش موی دو لایه و ضخیم، و دمی که به سمت بالا و روی کمر حلقه می‌زند.

این خانواده باستانی شامل 50 تا 70 نژاد مختلف است که از سگ‌های عروسکی و کوچک مانند پامرانین تا سگ‌های کاری بزرگ و قدرتمند مانند هاسکی سیبرین و ساموید را در بر می‌گیرد. ریشه‌ی این سگ‌ها به مناطق سردسیر و قطبی بازمی‌گردد، جایی که اجدادشان برای وظایف دشواری مانند کشیدن سورتمه، نگهبانی از گله‌ها و مزارع، و شکار پرورش یافته بودند.

این پیشینه‌ی تاریخی، کلید درک بسیاری از رفتارهای امروزی آن‌هاست. آن پوشش دولایه‌ی ضخیم که امروز ما را مجذوب خود می‌کند، در واقع زرهی برای بقا در سرمای طاقت‌فرسای قطب بوده است. تمایل ذاتی آن‌ها به پارس کردن، میراثی از نقش نگهبانی‌شان در مزارع است که باید صاحب خود را از حضور غریبه‌ها آگاه می‌کردند. و آن رگه‌های استقلال‌طلبی و لجبازی که گاهی در حین آموزش بروز می‌کند، نتیجه‌ی سال‌ها کار در شرایطی بوده که باید به تنهایی و با تکیه بر هوش خود تصمیم می‌گرفتند. بنابراین، وقتی با این رفتارها روبرو می‌شویم، به جای ناامیدی، باید به یاد داشته باشیم که این‌ها نقص نیستند، بلکه ویژگی‌های حک‌شده در DNA آن‌ها هستند که با درک و مدیریت صحیح، به بخشی از جذابیتشان تبدیل می‌شوند.

در ایران، سه نژاد از این خانواده بزرگ محبوبیت بیشتری دارند و اغلب با نام کلی “اشپیتز” شناخته می‌شوند: اشپیتز آلمانی، اشپیتز ژاپنی و پامرانین. در بخش بعدی، به مقایسه‌ی دقیق این سه نژاد می‌پردازیم تا به شما در انتخاب بهترین گزینه برای سبک زندگی‌تان کمک کنیم.

مقایسه محبوب‌ترین نژادهای اشپیتز: آلمانی، ژاپنی یا پامرانین؟

انتخاب بین انواع مختلف اشپیتز می‌تواند گیج‌کننده باشد، به خصوص که در نگاه اول شباهت‌های زیادی با هم دارند. این بخش به شما کمک می‌کند تا با شناخت تفاوت‌های کلیدی در اندازه، شخصیت و نیازهایشان، تصمیمی آگاهانه بگیرید.

اشپیتز آلمانی (German Spitz)

• پروفایل: اشپیتز آلمانی یکی از قدیمی‌ترین نژادهای اروپاست و جد بسیاری از نژادهای دیگر این خانواده، از جمله پامرانین، محسوب می‌شود. آن‌ها به عنوان سگ‌های نگهبان هوشیار در مزارع پرورش یافتند و این غریزه‌ی نگهبانی همچنان در آن‌ها قوی است. این نژاد سرزنده، فداکار و با اعتماد به نفس است و دوست دارد در مرکز توجه خانواده باشد.
• اندازه: کنل کلاب‌ها دو سایز اصلی را برای این نژاد به رسمیت می‌شناسند: کلاین (Klein) به معنی کوچک و میتل (Mittel) به معنی متوسط.
• شخصیت: آن‌ها بسیار پرانرژی، باهوش و به شدت اهل پارس کردن هستند. غریزه‌ی نگهبانی باعث می‌شود به غریبه‌ها بی‌اعتماد باشند و حضور هر تازه‌واردی را با صدای بلند اعلام کنند. شخصیت مستقل آن‌ها نیازمند صاحبی قاطع و باحوصله است که بتواند رهبری خود را به درستی تثبیت کند.  

اشپیتز ژاپنی (Japanese Spitz)

• پروفایل: این نژاد برخلاف اشپیتز آلمانی، تاریخچه‌ی نسبتاً جدیدی دارد و در اوایل قرن بیستم در ژاپن از ترکیب چندین نژاد اشپیتز سفید دیگر به وجود آمد. هدف از پرورش آن‌ها، خلق یک سگ همراه ایده‌آل برای خانواده بود.
• شخصیت: اشپیتز ژاپنی به داشتن شخصیتی بازیگوش، مهربان و بسیار باهوش شهرت دارد. آن‌ها همدم‌های فوق‌العاده‌ای برای خانواده‌ها، به خصوص خانواده‌های دارای فرزند، هستند. با اینکه مانند سایر اشپیتزها هوشیار و نگهبان هستند، اما عموماً کمتر از پسرعموهای آلمانی خود پارس می‌کنند و آرام‌تر به نظر می‌رسند.
• آراستگی: یکی از ویژگی‌های شگفت‌انگیز اشپیتز ژاپنی، پوشش موی آن‌هاست که به نوعی “خودتمیزشونده” است. بافت موی آن‌ها به گونه‌ای است که گل و لای و کثیفی پس از خشک شدن به راحتی از آن جدا می‌شود و به همین دلیل به حمام کمتری نسبت به سایر اشپیتزها نیاز دارند.

پامرانین (Pomeranian)

• پروفایل: پامرانین که به آن “اشپیتز عروسکی” یا “Zwergspitz” (اشپیتز کوتوله) نیز گفته می‌شود، کوچک‌ترین عضو خانواده اشپیتز است. آن‌ها از نسل سگ‌های بزرگ‌تر اشپیتز آلمانی هستند که در منطقه پومرانیا (مرز آلمان و لهستان) پرورش یافته و توسط ملکه ویکتوریا در انگلستان به محبوبیت جهانی رسیدند.
• شخصیت: پامرانین‌ها شخصیتی بسیار بزرگ را در جثه‌ای کوچک جای داده‌اند. آن‌ها سرشار از اعتماد به نفس، کنجکاوی و انرژی هستند. این سگ‌های کوچک و باهوش می‌توانند همراهان فوق‌العاده‌ای باشند، اما اگر به درستی اجتماعی و تربیت نشوند، ممکن است در برابر کودکان خردسال یا غریبه‌ها رفتار تندی از خود نشان دهند.  
• سلامتی: جثه بسیار کوچک آن‌ها، پامرانین‌ها را در معرض برخی مشکلات سلامتی خاص مانند مشکلات دندانی به دلیل ازدحام دندان‌ها در دهان کوچکشان، و همچنین “فروپاشی نای” (Tracheal Collapse) قرار می‌دهد که باید مورد توجه صاحبانشان باشد.

برای کمک به تصمیم‌گیری نهایی، جدول زیر خلاصه‌ای از ویژگی‌های کلیدی این سه نژاد را ارائه می‌دهد:

راهنمای جامع نگهداری از سگ اشپیتز

نگهداری از یک سگ اشپیتز، تجربه‌ای لذت‌بخش اما نیازمند تعهد است. این بخش به سه ستون اصلی مراقبت از آن‌ها یعنی تغذیه، آراستگی و ورزش می‌پردازد تا شما را برای پذیرش این مسئولیت به طور کامل آماده کند.

تغذیه: سوخت لازم برای یک روح پرانرژی

تغذیه صحیح، پایه‌ی سلامت و شادابی سگ اشپیتز شماست.

• غذای باکیفیت: از غذای خشک باکیفیت مخصوص نژادهای کوچک استفاده کنید که متناسب با سن سگ شما (توله، بالغ یا سالمند) فرموله شده باشد.
• برنامه غذایی منظم: برای جلوگیری از چاقی که در نژادهای کوچک شایع است، به جای قرار دادن دائمی ظرف غذا، روزانه 2 تا 3 وعده غذایی مشخص برای سگ خود در نظر بگیرید. این کار به تنظیم متابولیسم و کنترل وزن کمک می‌کند.  
• هیپوگلیسمی در نژادهای عروسکی: توله‌های نژادهای بسیار کوچک مانند پامرانین به دلیل کمبود ذخایر چربی، مستعد افت ناگهانی قند خون (هیپوگلیسمی) هستند. به همین دلیل، توله‌های جوان باید وعده‌های غذایی کوچک و متعدد در طول روز دریافت کنند.  
• مواد مغذی ضروری: رژیم غذایی اشپیتز باید سرشار از اسیدهای چرب (مانند امگا 3 و 6) برای سلامت پوست و مو، کربوهیدرات‌های پیچیده برای تأمین انرژی پایدار، و ویتامین‌ها و مواد معدنی برای تقویت استخوان‌ها و سیستم ایمنی باشد.
• غذاهای ممنوعه: هرگز به سگ خود شکلات، انگور، کشمش، پیاز، سیر و غذاهای حاوی شیرین‌کننده زایلیتول ندهید. این مواد برای سگ‌ها سمی و خطرناک هستند.  

آراستگی و مو: معمای پوشش دو لایه

پوشش موی باشکوه اشپیتزها نیاز به مراقبت منظم دارد تا سالم و زیبا بماند.

• ساختار پوشش دو لایه: موی اشپیتزها از دو لایه تشکیل شده است: یک لایه زیرین نرم، پشمالو و متراکم برای عایق‌بندی در برابر سرما و گرما، و یک لایه رویی متشکل از موهای بلندتر و زبرتر برای محافظت در برابر رطوبت و آلودگی.
• برس‌کشی منظم: برای جلوگیری از گره خوردن موها و کنترل ریزش، باید موهای اشپیتز را حداقل 2 تا 3 بار در هفته با ابزار مناسب (مانند برس سوزنی و شانه فلزی) به طور کامل شانه بزنید. در فصول ریزش موی شدید (معمولاً بهار و پاییز) که لایه زیرین به طور کامل تجدید می‌شود، برس‌کشی روزانه ضروری است.  
• هشدار مهم: هرگز اشپیتز را اصلاح نکنید! تراشیدن موهای یک سگ با پوشش دو لایه، بزرگ‌ترین اشتباهی است که یک صاحب می‌تواند مرتکب شود. این کار نه تنها به خنک شدن سگ در تابستان کمکی نمی‌کند، بلکه با از بین بردن لایه عایق طبیعی، او را در برابر گرمازدگی و آفتاب‌سوختگی آسیب‌پذیرتر می‌کند. همچنین این کار می‌تواند به فولیکول‌های مو آسیب دائمی وارد کرده و رشد مجدد صحیح موها را مختل کند.
• حمام: اشپیتزها به حمام زیاد نیاز ندارند. حمام بیش از حد می‌تواند چربی‌های طبیعی و محافظ پوست را از بین برده و باعث خشکی و خارش شود. معمولاً هر چند ماه یک بار یا تنها زمانی که واقعاً کثیف شده‌اند، کافی است. اغلب کثیفی‌ها و گل و لای را می‌توان پس از خشک شدن، با برس‌کشی پاک کرد.  
• سایر موارد: ناخن‌ها را به طور منظم کوتاه کنید، گوش‌ها را هفتگی برای علائم عفونت بررسی و تمیز کنید، و مهم‌تر از همه، دندان‌ها را روزانه مسواک بزنید تا از بیماری‌های دردناک لثه و دندان جلوگیری شود.

ورزش و تخلیه انرژی: یک ذهن خسته، یک سگ خوشحال است

اشپیتزها با وجود جثه کوچکشان، سگ‌هایی بسیار پرانرژی هستند و صرفاً سگ‌های بغلی نیستند.  

• نیاز روزانه: آن‌ها به طور متوسط به 30 تا 60 دقیقه فعالیت روزانه نیاز دارند که باید ترکیبی از فعالیت فیزیکی و ذهنی باشد.
• فعالیت فیزیکی: پیاده‌روی روزانه، دویدن در یک محیط امن و بازی‌هایی مانند توپ‌بازی و فریزبی برای تخلیه انرژی فیزیکی آن‌ها عالی است.
• تحریک ذهنی: این بخش به همان اندازه ورزش فیزیکی اهمیت دارد. یک اشپیتز بی‌حوصله، به سرعت راه‌هایی برای سرگرم کردن خود پیدا می‌کند که ممکن است شما دوست نداشته باشید، مانند پارس کردن بی‌وقفه یا جویدن وسایل خانه. از اسباب‌بازی‌های فکری و پازل‌های غذایی استفاده کنید، ترفندهای جدید به او بیاموزید و بازی‌های بویایی مانند قایم‌باشک با تشویقی را امتحان کنید.
• زندگی آپارتمانی: اشپیتزها می‌توانند همراهان آپارتمانی فوق‌العاده‌ای باشند، به شرطی که نیازهای ورزشی و ذهنی آن‌ها به طور کامل برآورده شود. یک پیاده‌روی خوب و چند جلسه بازی فکری در روز، آن‌ها را در خانه به سگی آرام و راضی تبدیل می‌کند.  

آموزش و تربیت اشپیتز باهوش (اما گاهی لجباز!)

تربیت یک سگ اشپیتز تجربه‌ای دوگانه است. هوش بالای آن‌ها باعث می‌شود فرامین را به سرعت یاد بگیرند، اما رگه‌هایی از استقلال‌طلبی و لجبازی که از اجداد کاری‌شان به ارث برده‌اند، می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. موفقیت در تربیت این نژاد، کمتر به تکرار فرامین و بیشتر به ایجاد یک رابطه قوی و انگیزه‌بخش بستگی دارد. شما باید به سگ خود نشان دهید که همکاری با شما، جذاب‌ترین کار دنیاست.

اصول اولیه

• شروع زودهنگام: آموزش باید از همان روزی که توله سگ را به خانه می‌آورید آغاز شود.  
• تقویت مثبت: اشپیتزها به روش‌های آموزشی مبتنی بر تشویق و پاداش (مانند تشویقی خوراکی و تحسین کلامی) به بهترین شکل پاسخ می‌دهند. آن‌ها مشتاق راضی کردن صاحب خود هستند، اما در برابر تنبیه یا روش‌های خشن مقاومت کرده و لجبازتر می‌شوند.
• ثبات و قاطعیت: به دلیل طبیعت مستقلشان، آن‌ها به رهبری آرام اما قاطع نیاز دارند. قوانین خانه باید توسط همه اعضای خانواده به طور یکسان اجرا شود تا سگ دچار سردرگمی نشود.

مقابله با پارس کردن زیاد

• درک علت: اولین قدم، درک این موضوع است که پارس کردن برای اشپیتز یک رفتار غریزی است. آن‌ها به عنوان سگ‌های نگهبان پرورش یافته‌اند و وظیفه‌شان هشدار دادن بوده است. هدف، حذف کامل پارس کردن نیست، بلکه مدیریت آن است.
• آموزش فرمان “ساکت”: به سگ خود یاد دهید که با شنیدن فرمان “ساکت” پارس کردن را متوقف کند. این کار را با پاداش دادن به لحظات سکوت پس از پارس کردن انجام دهید.
• مدیریت محیط: محرک‌های دیداری را کاهش دهید. اگر سگ شما به افراد یا سگ‌هایی که از پنجره می‌بیند پارس می‌کند، از برچسب‌های مات‌کننده شیشه استفاده کنید.
• جلوگیری از بی‌حوصلگی: اطمینان حاصل کنید که سگ شما به اندازه کافی ورزش فیزیکی و تحریک ذهنی دریافت می‌کند. بسیاری از موارد پارس کردن بیش از حد، ناشی از انرژی تخلیه نشده و بی‌حوصلگی است.

اضطراب جدایی

• علت: اشپیتزها به شدت به خانواده خود وابسته هستند و اگر برای مدت طولانی تنها بمانند، مستعد ابتلا به اضطراب جدایی می‌شوند.
• پیشگیری و درمان:
  • آموزش باکس (Crate Training): به سگ خود یاد دهید که باکس یا قفسش را به عنوان یک پناهگاه امن و راحت ببیند، نه یک زندان. این کار فضایی امن برای او در غیاب شما فراهم می‌کند.
  • ترک و بازگشت آرام: از خداحافظی‌های طولانی و احساسی یا استقبال‌های هیجان‌زده هنگام بازگشت به خانه خودداری کنید. این کار اهمیت رفت و آمد شما را در ذهن سگ کاهش می‌دهد.
  • ایجاد ارتباط مثبت با تنهایی: هر بار که خانه را ترک می‌کنید، یک اسباب‌بازی فکری جذاب و پر از تشویقی‌های خوشمزه (مانند یک کنگ یخ‌زده) در اختیارش قرار دهید تا تنهایی را با یک تجربه لذت‌بخش مرتبط کند.
  • تخلیه انرژی قبل از ترک خانه: یک پیاده‌روی طولانی یا یک جلسه بازی پرانرژی قبل از تنها گذاشتن سگ، به آرامش و استراحت او در غیاب شما کمک شایانی می‌کند.  

اجتماعی‌سازی: کلید یک سگ با اعتماد به نفس

• اهمیت حیاتی: اجتماعی‌سازی یعنی قرار دادن توله سگ در معرض تجربه‌های مثبت و کنترل‌شده با افراد مختلف، حیوانات دیگر، صداها و محیط‌های گوناگون. این فرآیند برای نژاد اشپیتز که به طور طبیعی نسبت به غریبه‌ها محتاط است، حیاتی می‌باشد.
• روش اجرا: از سنین پایین، توله خود را به مکان‌های جدید ببرید، اجازه دهید با افراد آرام و سگ‌های واکسینه‌شده و خوش‌رفتار ملاقات کند و او را با صداهای روزمره مانند جاروبرقی یا ترافیک آشنا کنید. این کار به او کمک می‌کند تا به یک سگ بالغ با اعتماد به نفس و آرام تبدیل شود که دنیا را مکانی امن می‌بیند، نه تهدیدآمیز.

سلامت سگ اشپیتز: بیماری‌های رایج و طول عمر

به طور کلی، اشپیتزها نژادهایی سالم و با طول عمر بالا هستند و بسیاری از آن‌ها بین 12 تا 16 سال عمر می‌کنند. با این حال، مانند هر نژاد دیگری، آن‌ها نیز مستعد ابتلا به برخی بیماری‌های ژنتیکی و اکتسابی هستند. آگاهی از این موارد به شما کمک می‌کند تا با مراقبت‌های پیشگیرانه و تشخیص به موقع، سلامت دوست پشمالوی خود را تضمین کنید.

مهم‌ترین مشکلات سلامتی که در این خانواده نژادی دیده می‌شود عبارتند از:

• دررفتگی کشکک زانو (Patellar Luxation): این عارضه که در نژادهای کوچک بسیار شایع است، به حالتی گفته می‌شود که استخوان کشکک زانو از جای اصلی خود خارج می‌شود. علائم آن شامل لنگیدن ناگهانی یا راه رفتن روی سه پا برای چند قدم است. در موارد شدید، ممکن است نیاز به جراحی باشد. 
• بیماری‌های دندانی: دهان کوچک اشپیتزها، به خصوص پامرانین‌ها، فضای کافی برای همه دندان‌ها را ندارد و این ازدحام باعث تجمع سریع پلاک و جرم می‌شود. اگر بهداشت دهان و دندان جدی گرفته نشود، می‌تواند به التهاب لثه، عفونت و از دست دادن زودهنگام دندان‌ها منجر شود. مسواک زدن روزانه ضروری است.  
• بیماری‌های چشمی: برخی از اشپیتزها ممکن است به بیماری‌های ارثی چشمی مانند آتروفی پیشرونده شبکیه (PRA) که به تدریج منجر به نابینایی می‌شود، یا آب مروارید (Cataracts) مبتلا شوند. همچنین، آبریزش چشم و ایجاد لکه‌های قهوه‌ای زیر چشم (Tear Staining)، به ویژه در اشپیتزهای ژاپنی، شایع است.  
• فروپاشی نای (Tracheal Collapse): این یک وضعیت جدی در نژادهای عروسکی مانند پامرانین است که در آن غضروف‌های نای ضعیف شده و روی هم می‌خوابند و مسیر تنفس را مسدود می‌کنند. علامت مشخصه آن سرفه‌ای خشک و صدایی شبیه به “بوق غاز” است، به خصوص هنگام هیجان یا کشیده شدن قلاده.  
• سایر مشکلات: بیماری‌های دیگری مانند کم‌کاری تیروئید (Hypothyroidism)، صرع (Epilepsy) و مشکلات پوستی مانند آلوپسی ایکس (Alopecia X) که باعث ریزش موی قرینه می‌شود، نیز در این نژادها گزارش شده است.

نقش پیشگیری: بهترین راه برای داشتن یک سگ سالم، شروع از یک منبع معتبر است. یک پرورش‌دهنده مسئول، والدین سگ را از نظر بیماری‌های ژنتیکی رایج غربالگری می‌کند و گواهی‌های سلامت را در اختیار شما قرار می‌دهد. علاوه بر این، چکاپ‌های منظم دامپزشکی، حفظ وزن ایده‌آل و مراقبت‌های بهداشتی روزانه مانند مسواک زدن، نقش حیاتی در پیشگیری از بسیاری از مشکلات سلامتی دارند.  

سگ اشپیتز در ایران: قیمت، خرید و واگذاری

پیدا کردن یک سگ اشپیتز در ایران کار دشواری نیست، اما یافتن یک سگ سالم با اصالت مشخص، نیازمند دقت و تحقیق است. این بخش به بررسی بازار خرید و فروش و همچنین گزینه انسان‌دوستانه واگذاری می‌پردازد.

قیمت سگ اشپیتز

قیمت سگ اشپیتز در ایران طیف بسیار گسترده‌ای دارد و از چند میلیون تومان برای توله‌های میکس یا بدون شجره‌نامه تا ده‌ها میلیون تومان برای سگ‌هایی با ادعای وارداتی و اصالت بالا متغیر است. عواملی که بر قیمت تأثیر می‌گذارند عبارتند از:  

• نوع نژاد و خلوص: قیمت یک پامرانین خالص با شجره‌نامه معتبر، بسیار بیشتر از یک “پامر-اشپیتز” یا میکس اشپیتز است.
• شهرت پرورش‌دهنده: پرورش‌دهندگان معتبر که برای سلامت و جامعه‌پذیری توله‌ها سرمایه‌گذاری می‌کنند، هزینه‌های بیشتری را دریافت می‌کنند.
• وارداتی بودن: سگ‌هایی که به عنوان وارداتی فروخته می‌شوند (که صحت این ادعا همیشه قابل اثبات نیست) معمولاً قیمت بالاتری دارند.

مراقب قیمت‌های بسیار پایین باشید؛ این قیمت‌ها اغلب نشان‌دهنده شرایط نامناسب پرورش (توله‌کشی) یا مشکلات سلامتی پنهان هستند.

خرید مسئولانه

هنگام خرید توله، به دنبال یک پرورش‌دهنده مسئول باشید. یک پرورش‌دهنده خوب:

• از شما سوالات زیادی در مورد سبک زندگی‌تان می‌پرسد تا از صلاحیت شما برای نگهداری سگ مطمئن شود.
• به شما اجازه می‌دهد تا مادر توله‌ها و محیط زندگی آن‌ها را ببینید.
• مدارک مربوط به واکسیناسیون، انگل‌تراپی و گواهی‌های سلامت والدین را ارائه می‌دهد.

واگذاری سگ اشپیتز

متأسفانه، تعداد زیادی از سگ‌های اشپیتز جوان در سایت‌های آگهی ایرانی برای واگذاری رایگان یا با هزینه کم عرضه می‌شوند. این پدیده، یک داستان هشداردهنده را روایت می‌کند: بسیاری از افراد، فریفته‌ی ظاهر عروسکی این سگ‌ها می‌شوند، اما برای واقعیت‌های نگهداری از آن‌ها – نیاز به رسیدگی مداوم به مو، انرژی بالا، پارس کردن و نیاز به توجه – آمادگی ندارند.

این آگهی‌ها نشان‌دهنده یک شکاف عمیق بین “انتظار” از یک توله سگ زیبا و “واقعیت” زندگی با یک موجود زنده با نیازهای پیچیده است. قبل از اینکه تصمیم به خرید بگیرید، از خود بپرسید: آیا واقعاً برای سال‌ها برس کشیدن روزانه، پیاده‌روی‌های منظم، آموزش صبورانه برای کنترل پارس و همراهی همیشگی آماده هستید؟ اگر پاسخ شما منفی است، ممکن است ناخواسته به این چرخه واگذاری دامن بزنید.

پذیرش سرپرستی یکی از این سگ‌ها می‌تواند یک کار بسیار ارزشمند باشد، اما نیازمند تعهد و درک تاریخچه سگ است. بسیاری از مراکز واگذاری شرایط سختی مانند بازدید از منزل و پر کردن فرم تعهد دارند تا از تکرار تجربه تلخ گذشته برای سگ جلوگیری کنند.

سوالات متداول درباره سگ اشپیتز

در این بخش به برخی از پرتکرارترین سوالات در مورد سگ‌های اشپیتز پاسخ می‌دهیم.

آیا اشپیتز برای آب و هوای گرم ایران مناسب است؟ خیر. اشپیتزها برای زندگی در مناطق سردسیر پرورش یافته‌اند و پوشش دولایه آن‌ها برای حفظ گرما طراحی شده است. آن‌ها به شدت مستعد گرمازدگی هستند و در آب و هوای گرم ایران، به ویژه در تابستان، باید حتماً در محیط خنک با دسترسی به کولر نگهداری شوند و از فعالیت در ساعات گرم روز اجتناب شود.

آیا اشپیتز سگ خوبی برای افراد مبتدی است؟ می‌تواند باشد، اما به شرطی که صاحب مبتدی کاملاً تحقیق کرده و برای چالش‌ها آماده باشد. هوش بالایشان آموزش‌پذیری را آسان می‌کند، اما استقلال‌طلبی و نیاز بالایشان به رسیدگی (به خصوص آراستگی مو) نیازمند تعهد و ثبات است.

ریزش موی اشپیتز چقدر است؟ ریزش موی آن‌ها در تمام طول سال در حد متوسط است، اما دو بار در سال (معمولاً بهار و پاییز) دچار ریزش فصلی بسیار شدیدی می‌شوند که به آن “توفان مو” یا “blowing coat” می‌گویند. در این دوره، کل لایه زیرین موی آن‌ها می‌ریزد و نیاز به برس‌کشی روزانه دارند.

آیا اشپیتز با حیوانات خانگی دیگر کنار می‌آید؟ بله، عموماً اگر از سنین پایین به درستی اجتماعی شوند، می‌توانند با سگ‌ها و گربه‌های دیگر به خوبی زندگی کنند. آن‌ها ذاتاً سگ‌های اجتماعی هستند.  

تفاوت “پامر اشپیتز” با پامرانین چیست؟ “پامر اشپیتز” اصطلاحی است که در بازار ایران رایج شده و معمولاً به سگ‌هایی اطلاق می‌شود که یا میکس پامرانین و یک نوع اشپیتز دیگر هستند، یا پامرانین‌هایی هستند که از استاندارد نژاد خود بزرگ‌تر شده‌اند (که به آن‌ها “throwback” گفته می‌شود). یک پامرانین اصیل و استاندارد، دارای شجره‌نامه معتبر و اندازه‌ای مشخص است که توسط پرورش‌دهنده قابل اثبات است.  

نتیجه‌گیری: آیا اشپیتز، دوست پشمالوی ایده‌آل شماست؟

سگ‌های خانواده اشپیتز، بسته‌ای کامل از زیبایی، هوش و وفاداری هستند. آن‌ها با ظاهر خیره‌کننده و شخصیت جذابشان، می‌توانند همراهانی بی‌نظیر و اعضای دوست‌داشتنی برای خانواده باشند. آن‌ها در آپارتمان شاد خواهند بود، به شرطی که انرژی‌شان تخلیه شود؛ با کودکان مهربان خواهند بود، به شرطی که آموزش ببینند و تحت نظارت باشند؛ و تا آخرین نفس به شما وفادار خواهند ماند.

اما این همراهی، یک تعهد دوطرفه است. آوردن یک اشپیتز به خانه به معنای پذیرش مسئولیت برس‌کشی‌های مداوم، پیاده‌روی‌های روزانه حتی در روزهای بی‌حوصلگی، آموزش صبورانه برای مدیریت پارس کردن و استقلال‌طلبی، و مهم‌تر از همه، فراهم کردن عشق و توجهی است که این موجودات اجتماعی به شدت به آن نیازمندند.

اشپیتز یک وسیله تزئینی زیبا نیست؛ او یک عضو فعال، باهوش و حساس از خانواده است که نیازها و احساسات خاص خود را دارد. اگر شما آماده‌اید تا زمان، انرژی و عشق خود را برای این موجود شگفت‌انگیز سرمایه‌گذاری کنید، در مقابل پاداشی بی‌نظیر دریافت خواهید کرد: یک دوست همیشگی که زندگی شما را با شادی، خنده و وفاداری بی‌پایان پر خواهد کرد.